από τη βάση, βασικά.

μας πρόδωσες

και μας έδωσες ¨τζάμπα λάφυρο¨

Αντώνη.

Δούλεψες μέχρι σήμερα έτσι, που χωρίς αμφιβολία και με μαθημα-τική ακρίβεια θα κάνεις πρώτο μάγκα τον Αβραμόπουλο και μερι-κούς άλλους. Τα καμώματά σου θα τους φέρουν τόσο μπροστά, που θ΄ απορείς κι ο ίδιος. Η πολιτική σου συμπεριφορά θυμίζει άπειρους και πρωτάρηδες που στην αγωνία τους κάτι να πετύχουν δίνουν και παραχωρούν λευκές επιταγές σ΄ όποιον σταθεί κοντά τους. Οι επιταγές όμως πρέπει να πληρωθούν πριν την χρεωκοπία. Και συ όπως γνωρίζεις έρχεσαι από μια σημαντική χρεοκοπία. Και το ¨δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού¨.

Αντώνη.

Εκείνα τα μάτια σου τα μεγάλα που έπρεπε να τα ορθανοίξεις κά-ποτε, μην τα ταλαιπωρείς πια και μη κοιτάς εδώ κι εκεί, σα τη μαϊμού τη σαστισμένη. Όπου και να κοιτάξεις θα δεις εμάς. Εμάς που τότε μας πρόδωσες και μας έδωσες ¨τζάμπα λάφυρο¨ στον αιώνιο αντίπαλο. Θα δεις τους προδομένους συναγωνιστές σου. Θα δεις το πολιτικό δάκρυ εκείνων που μέχρι χθες σ΄ αγαπούσαν, σε σήκωναν στη πλάτη, σε στήριζαν, σε ψήφιζαν και σ΄ έδιναν θέση στη Βουλή. Θα δεις αυτούς που τους χαστούκισες εσύ. Και μάλι-στα μ΄ εκείνο το χέρι, το ¨δεξί¨. Τότε ξαφνιάστηκαν οι αγνόψυχοι. Και προσπάθησαν να σε δικαιολογήσουν οι καλόπιστοι. Αλλά εσύ, συνέχισες στον όλεθρο. Κι αν προσπαθήσαμε να δικαιολογήσουμε κάποια στάση σου, πώς στ΄ αλήθεια να δικαιολογήσουμε τις μετέ-πειτα ενέργειές σου; Εκείνο το Κόμμα, τί το ήθελες; γιατί και ποιών παιγνίδια έπαιζες; Εσύ ο Δεξιός Σαμαράς ποιούς έβριζες τότε; ποιούς θεωρούσες αντίπαλους και αποτυχημένους που ακολου-θούσαν εκείνο το καταματωμένο αλλά περήφανο Kόμμα; Γιατί μας θεωρούσες τόσο λάθος εμάς, που δεν ακολουθήσαμε την δική σου ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΒΑΣΗ, αλλά πνίγοντας όλους τους καημούς μας, ξεχνώντας και τα όνειρά μας, κάναμε τη δική μας ειλικρινή ΗΘΙΚΗ ΥΠΈΡΒΑΣΗ και πιστοί στην ιστορία μας καταφέραμε να ξανα-ζωντανέψουμε και να κάνουμε Κυβέρνηση την παραδοσιακή μας ιδεολογία. Κυβέρνηση που μάζεψε πάλι ταπεινωμένη και νηφάλια όλα τα στελέχη της. Και τα έδωσε ζωή κι αξία. Και δεν φρόντισε να τα χτυπήσει, ούτε να τα προσβάλλει, ούτε να τα εξευτελίσει, τότε που ήταν παντοδύναμη και θα μπορούσε να το κάνει. Και σε συμμάζεψε, τότε που έπρεπε να σε στείλει παρέα με τον Τσοβόλα.

Εμείς στη βάση νοιώθουμε πως οι πορείες στους αγώνες, δεν έχουν ανάγκη μόνο από αρχηγούς. Ούτε βέβαια οι αρχηγοί γίνονται μόνο με πείσμα και με επιμονή. Οι αρχηγοί θέλουν και τύχη. Μα πιο πολύ θέλουν θυσίες, χαρακτήρα, κοινή αποδοχή.

Αντώνη.

Στη φάση αυτή πάλι μπορούσες να σεβαστείς περισσότερο και να εκτιμήσεις καλύτερα τις καταστάσεις. Το πάθος σου για την εξου-σία και την αρχηγία σε οδήγησαν πάλι σε ολισθηρά βήματα. Χωρίς περιστροφές, μας θύμησες την βουλιμία του Βενιζέλου του ΄07. Στη ζωή μου πια έμαθα ότι ¨όποιος βιάζεται σκοντάφτει¨ και ότι ¨τους ηγέτες τους ψάχνει ο λαός¨, αργά ή γρήγορα. Αυτή η συμπεριφορά σου και ο πασιφανής προσανατολισμός στο κυνήγι της αρχηγίας και μόνο, μας έβαλε και πάλι μπροστά σε δύσκολα ερωτήματα.

Πόσο άραγε δούλεψες τόσο καιρό για την Πατρίδα ή τη Παράταξη ; Ασχολήθηκες καθόλου με τα προβλήματα του λαού ;

Σεβάστηκες τη μεγαλοψυχία ορισμένων στελεχών και πολλών αν-θρώπων της βάσης που σε δέχθηκαν ανάμεσά τους ;

Μήπως τους ξυπνάς και πάλι τον εφιάλτη του ΕΦΙΑΛΤΗ ;

Μετά τις αρχηγικές εκλογές θα σεβαστείς το αποτέλεσμα ;

Μήπως έχουμε πάλι τα ίδια ;

Πώς να σ΄ εμπιστευτούμε ;

Αντώνη.

Οι πραγματικοί αρχηγοί και οι δυνατοί άνδρες πρέπει πρώτα να είναι αρχηγοί στο μυαλό και στη ψυχή τους. Να βρίσκουν το κουράγιο να κρίνουν αυστηρά και ψυχρά τον εαυτό τους. Να επι-τρέπουν στη γλώσσα τους τελικά να αρθρώνει αυτό που μοιάζει με δημόσια εξομολόγηση και δυστυχώς λείπει από την δύσμοιρη επο-χή μας. ΣΥΓΓΝΩΜΗ. Η συγγνώμη λυτρώνει, ανακουφίζει και στέλ-νει απέναντι μήνυμα για λήθη και συγχώρεση.

Και χρωστάς ένα βαρύ συγγνώμη στους φίλους σου.

από τη βάση, βασικά.