Κοπιάστε κι από δω, δεν δαγκώνουμε...

Κοπιάστε κι από δω, δεν δαγκώνουμε...

Παρόλο που για πρώτη φορά στα χρονικά και οι τέσσερις νομοί της Ηπείρου βάφτηκαν καταπράσινοι και παρόλο που υπήρχε φημολογία για 2 έως 3 ονόματα Ηπειρωτών στο νέο Υπουργικό Συμβούλιο, τελικά ο Παπανδρέου δεν μας το έκανε το χατήρι και μας άφησε στο περίμενε...
Θα μου πεις αυτό δεν είναι και τόσο κακό, εαν και εφόσον γίνουν έργα στην Ήπειρο. Ναι, αλλά όπως και να το κάνουμε πιο εύκολα κάποιος θέλει να προσφέρει κάτι στον τόπο του, είτε από αγάπη για τον τόπο, είτε από αγάπη για τους ψήφους, από αγάπη πάντως...


Εδώ στην Άρτα πέρασαν κάμποσοι υπουργοί, όπως ο Τσοβόλας, ο Κολιοπάνος και τώρα τελευταία ο Παπαγεωργίου, αλλά η Άρτα παρέμεινε η ίδια... Αν την συγκρίνω κιόλας με την γειτονιά, τότε μάλλον κάναμε άλματα προς τα πίσω!!! Ποιός ξέρει μπορεί οι δικοί μας να έχουν άλλες αγάπες. Όπως λέει το τραγούδι: "Άλλοι αγαπάνε το κρασί, μα εγώ αγαπώ το ΜΕΛΙ"...
Τέλος πάντων, αγροτοκτηνοτροφικός νομός η Άρτα, δεν ευτύχησε να δει την φάτσα Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης να την επισκέπτεται επί 5,5 χρόνια. Για να δούμε, αυτή η νέα υπουργός η Κατερίνα Μπατζελή ή έστω ο υφυπουργός της ο Μιχάλης Καρχιμάκης θα έρθουνε κατά δω ή κι αυτοί θα περνάνε "κοπά";

ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ!!!

...την ύπουλη επίθεση του Παπανδρέου εναντίον των bloggers. Η ανακοίνωση των νέων Υπουργών, η κατάργηση, η αλλαγή ονομασίας και οι συγχωνεύσεις υπουργείων έχουν προκαλέσει πανικό στις τάξεις των μπλογκεράδων, καθώς πρέπει να αλλαχτούν όλα τα tags.
Τι να το κάνω εγώ το ΥΠΕΧΩΔΕ ή το Δημοσίας Τάξεως που είχα; Πώς να το πω το ΥΠΕΧΩΔΕ; ΥΥΜΔ; (Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων)!!! Και που να φανταστώ ότι δεν θα ξαναχρησιμοποιήσω το Σκανδαλίδης; Πώς με βάζει τώρα να ανοίγω καινούργιο tag στο Γερουλάνος;
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι αυτό το καλά μελετημένο χτύπημα εναντίον των blogs και της ελεύθερης από δεσμά ενημέρωσης, αποσκοπεί στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας και στην ασυδοσία των κυβερνητικών χειρισμών.

Σ' ευχαριστώ καλέ μου...

Τέτοια χαρά από απερχόμενο/η υπουργό δεν έχω ματαδεί, κάθε της κύτταρο αντρίχιαζε στην τελετή παράδοσης, με το ζόρι κρατιότανε να μην πέσει στην αγκαλιά του και τον αρχίσει στα φιλιά. Έβλεπε και ο Ισίδωρος, δεν ήταν σωστό...
Όμως ο λυγερόκορμος μουστακαλής που στεκόταν δίπλα της ήταν αυτός που της έδωσε την μεγαλύτερη ηδονή, που την έφτασε τόσο κοντά στην κορύφωση.
Δεν κρατήθηκε λοιπόν και όταν έσβησαν οι κάμερες και ο μουστακαλής την ευχαρίστησε που κράτησε το υπουργείο σε τόσο καλή κατάσταση, με τις μοκέτες του, τους πολυελαίους του, με τα σέα του, με τα μέα του, έσκυψε στο αυτί του και του ψιθύρισε:
"Εγώ σε ευχαριστώ Γιώργο μου, δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που έκανες για μένα..."

Και τώρα τι θα γένουμε;

"Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις."

Τέλειωσαν οι εκλογές και ξαναεμφανίστηκε το Καβάφειο ερώτημα: "και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς βαρβάρους;"
Τέλειωσαν οι μαγεμένες μέρες των δημοσκοπήσεων, των αναλύσεων, των "διαλόγων με τους πολίτες".



Ήρθε ξανά η σκληρή καθημερινότητα να μας χτυπήσει την πόρτα, ο ταχυδρόμος δεν φέρνει πρεκλογικά φυλλάδια, αλλά λογαριασμούς, οι καλύτερες μέρες άρχισαν ήδη να γίνονται κακές, ψυχρές κι ανάποδες.
Ο διάλογος με τους πολίτες τέλειωσε, στις άλλες εκλογές ξανά... Τώρα θα αρχίσουν τα διαγγέλματα και τα παραγγέλματα. Το Δ.Ν.Τ., (εκρηκτικό σαν Τ.Ν.Τ. ακούγεται...), θα μας πει "σφίξτε κι άλλο το ζωνάρι".
Πόσο ρε φίλε να το σφίξω; Δεν πάει άλλο, δεν μπορώ να πάρω ανάσα. Θέλεις μήπως να το σφίξω στον λαιμό σου να δεις την γλύκα; Αλλά, ξέχασα "η βία δεν είναι λύση". Ναι, αλλά "η Λία είναι Βίσση"!!!
Την ξεφτιλίζω λέτε την κουβέντα; Τι να κάνω ο καψερός που μ' έχει πιάσει απελπισία, κανένας δεν μου απαντάει "Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;".
Βλέπετε, όπως και να το κάνουμε, "Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις."