η καλόγρια

Μια καλόγρια βγαίνει, αργά το απόγευμα, έξω από την περιοχή της Μονής Δαφνίου για να κάνει ωτοστόπ στους νταλικέρηδες.

Σταματάει η πρώτη νταλίκα και η αδελφή όλο χάρη, ρωτάει:
- Πού πάτε κύριε;
- Μέχρι τη Θήβα αδελφή.
- Κοντά πάτε!Καλό σας ταξίδι.

...Αφού περνούν μερικοί, να και κάποιος νέος και ωραίος νταλικιέρης που πήγαινε Θεσσαλονίκη.

- Θα με πάρετε μέχρι τα Τέμπη;
- Εντάξει..ανέβα.

Ανεβαίνει η καλόγρια βολεύτηκε κάπως άτσαλα και φαινόταν τα κάτασπρα μπούτια της.

Aρχισε ο νεαρός να λιγουρεύεται κι όσο άλλαζε ταχύτητες τόσο πλησίαζε να της πιάσει το γόνατο.
Κάποια στιγμή το κατάφερε και η καλόγρια ζύγωσε πιο πολύ αντί να καλυφθεί.

Παίρνει θάρρος ο νταλικέρης κι όλο ανέβαινε πιο ψηλά. Κάποια στιγμή κόντεψε να πιάσει το μ@υνί της.

- Μη τέκνο μου... αυτό είναι για τον Κύριο. Αν όμως θες, μπορώ από την πίσω πόρτα.

.. Αντί να είναι το πρωί στη Θεσσαλονίκη ο νταλικέρης έφτασε μετά από δύο μέρες στα Τέμπη. Την ξεκ@λιασε ο μπαγάσας.

Κάποτε έφτασαν και στα Τέμπη και σταματάειη νταλίκα, για να κατέβει η καλόγρια.

- Αδελφή κάνω τακτικά αυτό το δρομολόγιο, λέει ο νταλικιέρης και ρωτάει: πού μπορώ να σας ξαναβρώ;

- Άκου νεαρέ! Όπου να ρωτήσεις εδώ γύρω στα πέριξ, πού είναι ο Μητσάρας που ντύνεται καλόγρια θα σου πουν!!!!