Μάνος Σιγανός
Θυμάμαι πως όταν ήμουν μικρός ανησυχούσα για το ενδεχόμενο να γίνει πόλεμος και να χρειαστεί να πολεμήσω. Τον απεχθανόμουν τον πόλεμο. Παρόλο που θα ήθελα πολύ να υπερασπιστώ την πατρίδα μου, σαν παιδί τρόμαζα στην ιδέα ότι θα πρέπει, είτε να αφαιρέσω μια ανθρώπινη ζωή, είτε να σκοτωθώ. Όταν εξέφρασα στον πατέρα μου τις ανησυχίες μου, εκείνος με διαβεβαίωσε ότι δεν θα βρεθώ ποτέ σε αυτό το δίλλημα, αφού στο μέλλον οι πόλεμοι θα είναι... οικονομικοί. Καλό μου ακούστηκε, αλλά χρειαζόμουν διευκρινήσεις. «Τι εννοείς;», τον ρώτησα. «Αν οι ισχυροί της γης θελήσουν να καταστρέψουν την Ελλάδα .....
δεν θα χρειαστεί να επιστρατεύσουν τα τανκς, αλλά θα της κηρύξουν οικονομικό πόλεμο, θα προσπαθήσουν δηλαδή να την καταστρέψουν οικονομικά».
Η απάντηση του με ανακούφισε καθώς δεν αντιλαμβανόμουν τι ακριβώς σημαίνει κάτι τέτοιο και αισθάνθηκα περιχαρής που δεν θα χρειαζόταν να πολεμήσω στα χαρακώματα. Σήμερα (που τολμώ να πω ότι σκέφτομαι πιο ώριμα) δεν είμαι βέβαια το ίδιο αισιόδοξος για τις επιπτώσεις ενός οικονομικού πολέμου.
Στην αιματηρή ή την αναίμακτη μορφή του ο πόλεμος είναι εξίσου καταστροφικός, αφού και οι δύο μορφές του έχουν περίπου τις ίδιες περίπου συνέπειες: ανθρώπινη εξαθλίωση, πόνο, δυστυχία, αυτοκτονίες και απώλειες εισοδημάτων. Με λίγα λόγια και στις δύο περιπτώσεις καταστρέφονται ζωές και εξανεμίζονται ελπίδες.
Αν πάντως βρισκόμαστε πράγματι στο μέσο ενός οικονομικού πολέμου, τότε έχουμε μία και μοναδική επιλογή: Να αποδείξουμε για μια ακόμη φορά ότι δεν πολεμούν οι Έλληνες σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες σε κάθε μορφής πόλεμο…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου