Τη δυσκολότερη μάχη επιβίωσης μετά την αναγκαστική εκποίηση περιουσιακών στοιχείων, τα συχνά πηγαινέλα στη φυλακή και τις βαθιές πληγές στον κατασκευαστικό κλάδο ετοιμάζεται να δώσει το επόμενο διάστημα ο κ. Παναγιώτης Πανούσης. Η πρόσφατη απόφαση της διαιτησίας νατου επιβληθεί καμπάνα 62,7 εκατ. ευρώ υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου για τη μαρίνα του Αγίου Κοσμά ενδέχεται να αποβεί μοιραία για...
τον όμιλο, αφού η πώληση προ τριετίας της συμμετοχής του στην Αττική οδό λόγω χρεών ήταν ό,τι πολυτιμότερο του είχε απομείνει. Η συμμαχία με τον όμιλο της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, που ισχυροποιήθηκε εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια, δεν απέφερε ουσιαστικό όφελος, μολονότι η εξαγορά του 21% των μετοχών της τεχνικής εταιρείας από τον κ. Γιώργο Περιστέρη υπεγράφη λίγους μήνες πριν από την υπογραφή της σύμβασης για το ολυμπιακό ακίνητο! Στην αγορά ψιθυρίζεται ότι ο κ. Πανούσης κατέθεσε εγγυητική 40 εκατ. ευρώ της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ για τη μίσθωση του Αγίου Κοσμά, την οποία όμως το Δημόσιο δεν πήρε ποτέ. Τώρα η Πολιτεία θα πρέπει να κάνει… τάμα στον Αγιο Κοσμά για να εισπράξει την αποζημίωση. Η ύφεση στο real estate γονάτισε την επένδυση Το σκοτεινό τούνελ στις επιχειρηματικές δραστηριότητες με τις ατέλειωτες φορολογικές εκκρεμότητες συνεχίζει να ταλαιπωρεί την εταιρεία και τον κ. Πανούση προσωπικά και το μέλλον του επιχειρηματία καθίσταται εξαιρετικά αβέβαιο. Από το 2007 η εταιρεία Σείριος, θυγατρική της Παρνασσός, η οποία ελέγχεται μετοχικά από τον ιδρυτή της ΑΤΤΙ-ΚΑΤ, υπέγραψε τη σύμβαση μακροχρόνιας μίσθωσης για την πρώην ολυμπιακή εγκατάσταση που χαρακτηριζόταν «φιλέτο». Η προσφορά του κ. Πανούση για τον Αγιο Κοσμά πριν από μία περίπου δεκαετία ήταν δελεαστική για τα δημόσια ταμεία και το τίμημα που προσέφερε το υψηλότερο μεταξύ όλων των άλλων διαγωνιζομένων. Ετήσιο μίσθωμα περί τα 14,5 εκατ. ευρώ όταν η δεύτερη κοινοπραξία υπό τις εταιρείες J&P Αβαξ, ΓΕΚ, ΒΙΟΤΕΡ, Μοτοδυναμική προσέφερε 13,6 εκατ. ευρώ. Τα σχέδια είναι φιλόδοξα, περιλαμβάνοντας ξενοδοχείο, εμπορικό κέντρο, χώρους στάθμευσης και αναψυχής, ακόμα και ελικοδρόμιο. Μόνο που η υπόθεση της «χρυσής» επένδυσης φάνηκε από την αρχή ότι δεν θα ήταν στρωμένη με ρόδα. Οι προσφυγές του Δήμου Ελληνικού που αντιδρούσε στη σχεδιαζόμενη ανάπτυξη της ολυμπιακής εγκατάστασης και διεκδικούσε κομμάτι της γης, όπως και τα σχέδια Πανούση να αβγατίσει τα τετραγωνικά και να τροποποιήσει τις χρήσεις γης έβαλαν ανυπέρβλητα εμπόδια στη σχεδιαζόμενη επένδυση. Το τελειωτικό χτύπημα, όμως, δόθηκε με την απόφαση της Πολιτείας πριν από έναν χρόνο να ενσωματώσει τη μαρίνα στο Ελληνικό, δίνοντας σημαντικό πλεονέκτημα στους υποψήφιους επενδυτές της περιοχής. Τις διαφωνίες κλήθηκαν να επιλύσουν τα δικαστήρια, καθώς η υπόθεση την τελευταία τριετία βρίσκεται στη διαιτησία. Από το 2010 η Σείριος είχε σταματήσει να καταβάλλει μισθώματα και περίμενε την απόφαση της διαιτησίας για να καθορίσει τα επόμενα βήματά της. Οπως έχει υποστηρίξει, έχει καταβάλει για το έργο 32 εκατ. ευρώ (27 εκατ. για ενοίκια και μελέτες συν 5 εκατ. ευρώ που δόθηκαν ως «αέρας»), χωρίς όμως να μπορεί να εκμεταλλευτεί τη χερσαία πλευρά του Αγίου Κοσμά – γι’ αυτό ζητούσε επίμονα να υπάρξει αναπροσαρμογή του τιμήματος. Τα πολεοδομικά και χωροταξικά προβλήματα της επένδυσης όμως δεν ήταν τα μόνα για τη φιλόδοξη επένδυση. Η διεθνής ύφεση στην αγορά του real estate, οι προσωπικές περιπέτειες με τη Δικαιοσύνη του κ. Πανούση και η έλευση του μνημονίου δυσχέραναν την εξεύρεση λύσης, σε μια επένδυση που είχε υπολογιστεί αρχικά στα 150 εκατ. ευρώ. Στελέχη του ομίλου θεωρούσαν ασύμφορο το έργο χωρίς τη δημιουργία εμπορικού κέντρου στην περιοχή και πίεζαν τα συναρμόδια υπουργεία για να δώσουν λύσεις. Ωστόσο τίποτα από αυτά δεν υλοποιήθηκε και έτσι η μόνη εγκατάσταση που λειτούργησε στον Αγιο Κοσμά και απέφερε έσοδα στη Σείριος ήταν η μαρίνα χωρητικότητας 340 θέσεων. Πέρυσι η εταιρεία εμφάνισε τζίρο πάνω από 3,1 εκατ. ευρώ, από τα οποία τα περισσότερα προήλθαν από τον τζίρο της μαρίνας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η Σείριος είχε «χτυπήσει» κατά 50% τις τιμές στη μαρίνα, με αποτέλεσμα να μπει στο μάτι του ομίλου Λάτση, που διαχειρίζεται τη μαρίνα του Φλοίσβου. Η άλλη δραστηριότητα της εταιρείας, που αφορούσε στους σταθμούς εξυπηρέτησης αυτοκινητιστών (ΣΕΑ), εγκαταλείφθηκε πρόσφατα κυρίως λόγω της περιορισμένης κυκλοφορίας των οχημάτων, εξανεμίζοντας κάθε άλλο έσοδο γι’ αυτήν. Ο αργός θάνατος της ΑΤΤΙ-ΚΑΤ Πάει καιρός που η ΑΤΤΙ-ΚΑΤ έχει να επιδείξει έργο στις κατασκευές, εγκλωβισμένη σε έναν αργό και βασανιστικό θάνατο. Οι συμβάσεις παραχώρησης από τις οποίες θα μπορούσε να επωφεληθεί μέσω της μετοχικής συνεργασίας με τον όμιλο της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες και μεγάλες καθυστερήσεις, ενώ ακόμη και στα λιγοστά δημόσια έργα που εκτελούσε στο Πέταλο του Μαλιακού κηρύχθηκε έκπτωτη. Της Μαριάννας Τζάννε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου