Στην ιατρική ξέρουμε ότι όταν ένα σοβαρό σύμπτωμα εμφανίζεται στην ίδια περιοχή και μάλιστα στο ίδιο οίκημα κάτι ύποπτο συμβαίνει. Ένα είδος δηλητηρίου, μικροβίου ή ιού.
Εδώ στην Κοζάνη προ πολλών ετών....
(θα σας γελάσω αν τότε ήταν ο κ. Μαλούτας Δήμαρχος ή είχε κάποια άλλη θέση) είχε παρθεί στο Δημαρχείο σε συνεργασία με κάποιο Λοβέρδο (Υπουργό υγείας;) μια σοβαρή απόφαση: να αγοραστεί για το Μαμάτσειο ένας Αξονικός Τομογράφος. Πράγματι έγιναν τα χαρτιά, οι διαδικασίες προχώρησαν, η αγορά έγινε.
Όμως ο τομογράφος δεν έκανε την εμφάνισή του. Σιγά- σιγά άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες πως το μηχάνημα μένει στο υπόγειο, επειδή δήθεν δεν υπήρχε χώρος για να τοποθετηθεί στο Νοσοκομείο. Κανενός το μυαλό δεν πήγε στο κακό. Μπορεί κάτι τέτοιο να συμβεί καμιά φορά.
Όμως πρόσφατα ειδικοί παρατήρησαν τυχαία κάτι περίπου παρόμοιο και μάλιστα στον ίδιο χώρο, το Δημαρχείο Κοζάνης. Με έκπληξη διεπιστώθη ότι το ίδιο σύμπτωμα ενεφανίσθη σε έναν απ τους πρωταγωνιστές της ξεχασμένης ιστορίας του Αξονικού Τομογράφου .
Συγκεκριμένα ο νυν Δήμαρχος κ. Μαλούτας σε στενή συνεργασία με κάποιο αξιωματούχο του Εκαβ Λάρισας (σημειώστε το αυτό) να μεταφέρουν το εκαβ ( που εν τω μεταξύ η ως συνήθως ανόητη Πολιτεία το προβίβασε, χωρίς να μας ρωτήσει, άκουσον -άκουσον, σε Μεγάλο Παράρτημα της ΔΥΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ) σε ένα μικρό οικόπεδο. Τίποτα το παράδοξο ως εδώ. Ξαφνικά κάποιος παράξενος τύπος, που δεν είχε άλλη δουλειά να κάνει, ανακάλυψε το μεγάλο λάθος της Πολιτείας, και αμέσως έτρεξε στο Δήμαρχο.
Το και το. «Ο χώρος Δήμαρχέ μου είναι πολύ μικρός για ένα Παράρτημα, που έχει 22 Υπηρεσίες. Ακόμα του είπε πως τα θέματα Υγείας είναι πολύ ευαίσθητα και καλά είναι να μην το πάρουν χαμπάρι και οι άλλοι Νομοί της Δυτ. Μακεδονίας, γιατί αφορά και μάλιστα περισσότερο αυτούς». Όμως ο Δήμαρχος δε φαινότανε να καταλαβαίνει. Κάτι σοβαρό συνέβαινε .
Πρέπει κάτι να γίνει, σκέφτηκε ο άνθρωπος. Απευθύνθηκε στους ειδικούς Νευρολόγους που ασχολούνται με το σύμπτωμα της απώλειας της αίσθησης του χώρου. Άρχισαν τις ερωτήσεις: _ «Παρατήρησες τίποτα άλλο;» . _ « Σα να τρέμουν λίγο τα χέρια του. Δεν είμαι σίγουρος»._ «Απαντάει στις ερωτήσεις;» _ Τώρα που το λέτε, θυμάμαι καλά .Όχι, όχι. Τον ρωτούσα ξανά και ξανά : Γιατί το έκανες, γιατί; Με κοίταγε με απλανές βλέμμα σα χαμένος».
Οι ειδικοί κοιτάχτηκαν μεταξύ τους. _«Τον άλλο το Λαρισαίο τον είδες καθόλου. Πως ήταν ;» _« Πω πω, το μάτι του γυάλιζε. Αρπαζε τα πάντα, καρφίτσες, πιρούνια, κουτάλια». _«Χαρακτηριστικό» είπαν. _ « Έτσι χτυπάει ο ιός, κατά ζεύγη. Τον ένα του θολώνει το μυαλό, τον άλλο τον οξύνει. Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου