Θύμα ληστείας και ξυλοδαρμού ο Φώτης Σπύρος.... Ρε ΚΙΚΙΛΙΑ δέρνουν και ληστεύουν τον κόσμο στη μέση του δρόμου

 ...Ήμουν κοντά στην περιοχή του Βαρδάρη και καθ΄ οδόν....

 για το σπίτι μου. Είχα σταματήσει για να πάρω κάτι να φάω. Ανεβαίνοντας στο μηχανάκι μου βλέπω δύο τύπους όντως λίγο περίεργους τώρα που το σκέπτομαι πιο ....ψύχραιμα να με κοιτάζουν επίμονα. Δεν δίνω σημασία. Μέχρι να βάλω μπρος τη μηχανή πετάγονται μπροστά μου. Φοβήθηκα. Λέω καλύτερα μη δώσω σημασία, να βάλω μπροστά τη μηχανή να φύγω. Οι σκέψεις μου σταμάτησαν όταν ο ένας ήρθε καταπάνω μου και με τραβούσε επίμονα, βρίζοντάς με για να κατέβω από τη μηχανή. Προσπάθησα να αντισταθώ. Ηταν δύο όμως…

… Αμέσως μου επιτέθηκε και ο άλλος που ήταν μαζί του. Με τράβηξαν και με πέταξαν κάτω στον δρόμο και άρχισαν να με χτυπάνε με ένα ξύλο που κρατούσαν στα χέρια τους. Με χτύπησαν παντού σε όλο μου το σώμα και δέχτηκα και ένα χτύπημα στο κεφάλι. Αιμορραγούσα. Νομίζω από τον φόβο μου έχασα τις αισθήσεις για λίγο. Συνήλθα αμέσως και βέβαια αυτοί είχαν εξαφανιστεί. Πήραν τη μηχανή, τη τσάντα μου με ένα σωρό έγγραφα και όλα μου τα χρήματα που ήταν περίπου 2.000 ευρώ. Βρήκα τη δύναμη να σηκωθώ αλλά από το χτύπημα δεν θυμόμουν τίποτα ούτε καν ποιος είμαι ούτε που έμενα. Από ότι μου είπανε με ακούσανε μάλλον ενστικτωδώς να φωνάζω βοήθεια, βρέθηκε κάποιος με πήγε στο νοσοκομείο όπου μου παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες…

… Φυσικά και τις επόμενες ημέρες πήγα στην αστυνομία και κατήγγειλα το περιστατικό. Οι αστυνομικοί μου είπαν ότι δυστυχώς η περιοχή εκεί στον Βαρδάρη είναι αρκετά επικίνδυνη τις βραδινές ώρες και ειδικότερα τελευταία έχουν αυξηθεί τα κρούσματα επιθέσεων και ληστειών. Αποφάσισα να το αφήσω πίσω μου. Φυσικά και φοβήθηκα αλλά δόξα τω Θεώ είμαι καλά, θα μπορούσε να είχε συμβεί κάτι κακό. Πάμε παρακάτω με χαμόγελο και αισιοδοξία».