Ποίηση
...του ήλιου το δοξάρι
Ονειρευόμουνα του ήλιου το δοξάρι
να παίζει ουράνια μουσική,
πλέκοντας τις φωτεινές ακτίνες
του δροσοστόλιστου πρωινού,
Χαρούμενες οι νότες που υπερβαίνουν
την άβυσσο του γκρίζου ουρανού,
σύμβολα παντοτινά αιώνια
εμπνέουν παγκόσμιους δημιουργούς
σύνολα είναι πληθώρα να ηχήσουν
σε αστεροβαμμένους ουρανούς.
Καθρέπτης της ψυχής μας
σχολή του άγνωστου ρυθμού
αποδέχοντας την διδαχή μας
πλημμυρίζουνε του ήλιου οι νότες
τον αχαλίνωτο νου.
Ιωάννα Καραμπουλάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου