Αλέξης Τσίπρας..Παραιτήθηκε από βουλευτής, ...

Την παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα κατέθεσε στον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη, ο Αλέξης Τσίπρας

πριν την έναρξη της νέας Κοινοβουλευτικής Συνόδου, που ξεκινά σήμερα.....

Επιστρέφει με κόμμα επικαλούμενος το «καθεστώς γενικευμένης διαφθοράς»

Μετά από 16 συναπτά έτη στη Βουλή, που έχει υπηρετήσει σε όλες τις θέσεις, ως βουλευτής, πολιτικός αρχηγός, αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης και πρωθυπουργός, ο Αλέξης Τσίπρας παραιτείται του βουλευτικού αξιώματος, μια κίνηση που στη μεταπολίτευση δεν έχει πολιτικό προηγούμενο.

Σε σχετική ανάρτησή του στο Χ αναφέρει:

«Μετά από 16 χρόνια στη Βουλή, ως βουλευτής, αρχηγός κόμματος, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρωθυπουργός, έλαβα μια απόφαση συνείδησης: Να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα.

Λίγο πριν την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής Συνόδου, κατέθεσα στον Πρόεδρο της Βουλής την παραίτησή μου. Δεν ήταν μια απόφαση εύκολη, ούτε και αβασάνιστη.

Παραιτούμαι γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω, να διατηρήσω το αξίωμα του βουλευτή, με όσα προνόμια αυτό συνεπάγεται, όταν αισθάνομαι ότι η συμμετοχή μου, με την ειδική συνθήκη μάλιστα του πρώην πρωθυπουργού, δεν προσφέρει τίποτε ουσιαστικό σε όσους με εμπιστεύτηκαν.

Γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω, να συμμετέχω τυπικά σε μια Βουλή, που δημοκρατικά απογυμνωμένη, με ευθύνη κυρίως της πλειοψηφίας, αδυνατεί να επιτελέσει το ρόλο που το Σύνταγμα επιτάσσει και οι πολίτες απαιτούν. Παραιτούμαι όμως από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, δεν παραιτούμαι από την πολιτική δράση.

Εγκαταλείπω την ασφάλεια των ορεινών εδράνων.

Και φιλοδοξώ να επιστρέψω στην ελπιδοφόρα ανασφάλεια της κοινωνικής δράσης.

Όχι για να καθοδηγήσω από τα πάνω, αλλά για να αφουγκραστώ καλύτερα την κοινωνία και τις ανάγκες της.

Απελευθερωμένος από αξιώματα, δεσμεύσεις και μηχανισμούς, που δεν μπορούν πια να την εκφράσουν.

Σε μια περίοδο όπου η πατρίδα μας βρίσκεται σε επικίνδυνο αδιέξοδο. Οικονομικό, πολιτικό, γεωστρατηγικό, μα πρωτίστως ηθικό.

Ζητείται ελπίς. Μέσα από τις πράξεις και όχι μόνο με λόγια.

Τις πράξεις που αποδεικνύουν ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Τις πράξεις, που μόνο μ’ αυτές μπορούμε να υπερβούμε τα σημερινά αδιέξοδα.