«Super Mario» μέχρι το πρωί ....Γιόρτασε με την ψυχή του ο Μάριος Ηλιόπουλος το πρωτάθλημα της ΑΕΚ

Ο Μάριος Ηλιόπουλος έζησε με πάθος την πρώτη του μεγάλη κιτρινόμαυρη στέψη, αποθεώθηκε από τον κόσμο, πήρε το μικρόφωνο στα μπουζούκια και μετέτρεψε τη νύχτα τίτλου της ΑΕΚ σε μια αξέχαστη γιορτή.

Από τη στιγμή που ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό το γήπεδο της ΑΕΚ μετατράπηκε σε ένα ατελείωτο κιτρινόμαυρο πάρτι.

 Ο διοικητικός ηγέτης της Ένωσης κατέβηκε στον αγωνιστικό χώρο, αγκαλιάστηκε με παίκτες και τεχνικό επιτελείο, έκανε τον γύρο του θριάμβου και αποθεώθηκε από χιλιάδες φίλους της ομάδας που φώναζαν ασταμάτητα το όνομά του.

Συγκινημένος και εμφανώς φορτισμένος, συνεχάρη όλους όσοι συνέβαλαν στην επιτυχία, κάνοντας ιδιαίτερη

αναφορά στον Μάρκο Νίκολιτς και στην εικόνα πρωταθλήτριας που παρουσίασε η ΑΕΚ σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Στα αποδυτήρια μάλιστα μίλησε... με πάθος στους ποδοσφαιριστές, στέλνοντας μήνυμα συνέχειας και ακόμα μεγαλύτερων στόχων.

Η γιορτή όμως δεν σταμάτησε στη Νέα Φιλαδέλφεια 

Λίγες ώρες αργότερα, το σκηνικό μεταφέρθηκε σε γνωστό νυχτερινό κέντρο της Αθήνας, όπου εμφανίζονται ο Νίκος Απέργης και η Ζόζεφιν. Από την πρώτη στιγμή της άφιξής του, ο Ηλιόπουλος έγινε το απόλυτο επίκεντρο της βραδιάς, με τους φίλους της ΑΕΚ να φωνάζουν συνθήματα όπως «είναι τρελός ο πρόεδρος» και «Super Mario», μετατρέποντας το μαγαζί σε μια άτυπη… «Allwyn Arena».

Η κορύφωση της βραδιάς ήρθε όταν πήρε το μικρόφωνο και ανέβηκε στην πίστα. Με φόντο κασκόλ, σημαίες και δεκάδες κινητά να καταγράφουν τη στιγμή, τραγούδησε αγαπημένα λαϊκά κομμάτια, δείχνοντας για ακόμη μία φορά την αδυναμία του στη μουσική και τη διασκέδαση.

Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε το «Αγάπα με» του Γιάννης Πουλόπουλου, τραγούδι που έχει συνδεθεί έντονα με τον ίδιο, ενώ ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η ερμηνεία του στο «Βραδιάζει» του Στέλιου Καζαντζίδη. Ανάμεσα στα τραγούδια, επαναλάμβανε συνεχώς τη φράση που συνόδευσε όλη τη φετινή πορεία της ΑΕΚ: «Υπομονή, επιμονή, πίστη και πάθος».

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ που δεν προσπάθησε να κρύψει το συναίσθημά του, έζησε το πρώτο του πρωτάθλημα στην ΑΕΚ σαν οπαδός, σαν παιδί στην εξέδρα και σαν άνθρωπος που περίμενε χρόνια αυτή τη στιγμή.