Από τη δόξα του Χόλιγουντ στο σκληρό πεζοδρόμιο και το θάνατο απο AIDS.....οδυνηρές ανθρώπινες ιστορίες, και η περίπτωση της Ντέιβι Τσέις αποτελεί μια σκληρή υπενθύμιση

Η λάμψη του Χόλιγουντ κρύβει συχνά μερικές από τις πιο σκοτεινές και οδυνηρές ανθρώπινες ιστορίες, και η περίπτωση της Ντέιβι Τσέις αποτελεί 

μια σκληρή υπενθύμιση αυτής της πραγματικότητας. Το κορίτσι που κάποτε στοίχειωσε τους εφιάλτες εκατομμυρίων θεατών παγκοσμίως και χάρισε το χαμόγελο σε μικρά παιδιά μέσα από τη φωνή της, 

έφυγε από τη ζωή αθόρυβα, βυθισμένο στη φτώχεια και τις εξαρτήσεις. Τα επίσημα στοιχεία της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας της κομητείας του Λος Άντζελες έρχονται τώρα να ρίξουν φως στις συνθήκες κάτω από τις οποίες έκλεισε τα μάτια της, σε ηλικία μόλις 35 ετών.

 

Τα ιατροδικαστικά ευρήματα και η μάχη με τις ουσίες

Σύμφωνα με τα τελικά πορίσματα των αρχών, η βασική αιτία θανάτου της ηθοποιού ήταν οι επιπλοκές που σχετίζονται με το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS). Η ιατροδικαστική έκθεση, ωστόσο, δεν μένει εκεί, καθώς υπογραμμίζει ως καθοριστικό επιβαρυντικό παράγοντα τη χρόνια και εκτεταμένη χρήση πολλαπλών ναρκωτικών ουσιών, η οποία είχε εξασθενήσει δραματικά τον οργανισμό της τα τελευταία χρόνια. 

Παρά το βαρύ ιατρικό ιστορικό και τις συνθήκες, ο θάνατός της κατεγράφη επίσημα ως προκληθείς από φυσικά αίτια, αποκλείοντας το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας ή αυτοχειρίας.

Από τα φώτα της δημοσιότητας στα παγκάκια του Λος Άντζελες

Η Ντέιβι Τσέις άφησε την τελευταία της πνοή στις 16 Ιουνίου σε νοσοκομείο του Λος Άντζελες, όμως η πραγματική τραγωδία είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα στους δρόμους της αμερικανικής μεγαλούπολης. Ο πατέρας της, Τζον Ντέιβιντ Σβάλιερ, προχώρησε σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση στους New York Times, αποκαλύπτοντας ότι η κόρη του πριν εισαχθεί στο νοσοκομείο ήταν άστεγη και ζούσε υπό άθλιες συνθήκες μαζί με τον σύντροφό της.

Αξίζει να σημειωθεί ότι λίγες ημέρες πριν από την έκδοση της επίσημης έκθεσης, ο μάνατζέρ της, Τζον Ράιαν Τζούνιορ, είχε δηλώσει στο BBC ότι η 35χρονη κατέληξε από οξεία σηψαιμία, η οποία προκλήθηκε από σοβαρές επιπλοκές μηνιγγίτιδας κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της. 

Τα στοιχεία αυτά, σε συνδυασμό με το πόρισμα για το AIDS, συνθέτουν την εικόνα ενός ανθρώπου που το ανοσοποιητικό του σύστημα είχε καταρρεύσει πλήρως.

Η άνοδος και η πτώση ενός αυθεντικού ταλέντου

Η πορεία της Τσέις, η οποία ήταν γνωστή στους στενούς της κύκλους και ως

Ντέιβι Σβάλιερ, ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Υπήρξε ένα κλασικό παιδί-θαύμα, κάνοντας τα πρώτα της βήματα στον χώρο του θεάματος σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, ενώ στα επτά της είχε ήδη υπογράψει το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο στο Χόλιγουντ, ξεκινώντας με ένα πέρασμα από τη σειρά «Sabrina the Teenage Witch».

Η καριέρα της απογειώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Το 2001 ξεχώρισε στο καλτ αριστούργημα «Donnie Darko», όμως η χρονιά-σταθμός ήταν το 2002. Ήταν τότε που μεταμορφώθηκε στη Σαμάρα Μόργκαν για την ταινία τρόμου «The Ring».

 Η εικόνα του κοριτσιού με τα βρεγμένα μαλλιά που έβγαινε μέσα από την οθόνη της τηλεόρασης έγινε σήμα κατατεθέν του παγκόσμιου κινηματογράφου και της χάρισε το βραβείο MTV Movie Award για τον καλύτερο «κακό».

Την ίδια περίοδο, έδειξε την τρομερή της γκάμα δανείζοντας τη φωνή της στη μικρή Λίλο για το animation της Disney «Lilo & Stitch», μια ερμηνεία που της απέφερε το σημαντικό βραβείο Annie. 

Ακολούθησαν σπουδαίες συνεργασίες, όπως η συμμετοχή της στη μεταγλώττιση του βραβευμένου με Όσκαρ «Spirited Away» και ο ρόλος της στη δραματική σειρά «Big Love».

Η απομάκρυνση από το σινεμά και τα προβλήματα με τον νόμο

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε το 2015, όταν η Ντέιβι Τσέις αποφάσισε να εγκαταλείψει οριστικά την υποκριτική. Μακριά από τα πλατό, η ζωή της πήρε την κάτω βόλτα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Hollywood Reporter, η πρώην σταρ απασχόλησε επανειλημμένα τις διωκτικές αρχές, καθώς είχε συλληφθεί και κατηγορηθεί σε διαφορετικές περιπτώσεις για κατοχή παράνομων ουσιών, αλλά και για οδήγηση κλεμμένου οχήματος.

Η ιστορία της έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα των ανήλικων σταρ που δεν κατάφεραν να διαχειριστούν το βάρος της πρόωρης επιτυχίας, καταλήγοντας θύματα ενός συστήματος που τους ξεχνά μόλις σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας.