Το ερώτημα που θέτουν οι πολίτες δεν είναι πότε θα βγούμε από την πολύπλευρη κρίση από την οποία μαστίζεται ο τόπος, αλλά αν θα βγούμε ποτέ.

 Θα βγούμε ποτέ από την κρίση;

Λέμε πολύπλευρη κρίση, διότι δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι ηθική και γενικά κρίση αρχών και αξιών που μας οδήγησε εδώ. Αν ήταν μόνο οικονομική, ως αποτέλεσμα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης και το παίρναμε πατριωτικά  θα την ξεπερνούσαμε όπως και τόσες άλλες που έχει αντιμετωπίσει το έθνος. Δυστυχώς όμως τις αρετές και τα ιδανικά που χαρακτήριζαν το λαό μας και που σε αυτά οφείλουμε την ένδοξη ιστορία, τον πολιτισμό μας και την επιβίωσή μας ως Ελληνικό Έθνος, μόνο υποκριτικά τα επικαλούμαστε στις εθνικές γιορτές μας. Η βαθιά ηθική κρίση έχει διαβρώσει την κοινωνία μας. Αναξιοκρατία, ιδιοτέλεια, διαφθορά, απουσία αλληλεγγύης  προς τους αδύναμους έχουν διαλύσει ....τον κοινωνικό ιστό. Πώς θα βγούμε από την κρίση, όταν το αλληλέγγυα υπεύθυνο την τραγική αυτή κατάσταση πολιτικό σύστημα, το κόστος της ατελέσφορης προσπάθειας το μετατοπίζει κατά κύριο στο πλήθος των αδύναμων; Λεφτά υπάρχουν είχε δηλώσει ο πρωθυπουργός άμα τη αναλήψη των καθηκόντων του. Και ασφαλώς υπάρχουν και μάλιστα πάρα πολλά. Τα έχουν τα κατέχουν και τα επιδεικνύουν μάλιστα οι παράνομα πλουτήσαντες πολιτικοί και κρατικοί αξιωματούχοι και οι διαπλεκόμενοι με αυτούς αεριτζήδες και μεσάζοντες. Πρώτοι οι πολιτικοί, υπουργοί και βουλευτές, θα έπρεπε πριν επιβληθούν περικοπές στους χαμηλόμισθους και τους συνταξιούχους, να είχαν παραιτηθεί των προνομίων τους και της βουλευτικής τους αποζημίωσης, τουλάχιστον όσοι έχουν άλλα εισοδήματα και περιουσία που τους εξασφαλίζουν άνετη διαβίωση. Όχι μόνο δεν το έκαναν,  κάποιοι μάλιστα και δη υπουργοί χτίζουν βίλλες και προκαλούν το κοινό αίσθημα διασπαθίζοντες δημόσιο χρήμα, ακόμη και για ατομικά τους έξοδα. Πολλούς μάλιστα όχι μόνο δεν τους επηρεάζει η κρίση αλλά κερδίζουν κιόλας εξ΄αυτής.