Χωνάκι μαν, για το μπισκότο το κρατσανιστό, ειδικά για εκείνα τα παλιά, της δεκαετίας του '70, άντε και του '80, γιατί μετά τα...
μαγαρίσανε με τις μαλακίες τους και τα κάνανε σαν πλαστικά, αλλά η παλιά αίσθηση δεν φεύγει ποτέ. Χωνάκι για την τρύπα που ανοίγεις στο τέλος και ρουφάς από εκεί, χωνάκι για την σοκολάτα που έχει γίνει ένα με το μπισκότο κάτω κάτω, αυτή την συμπαγή αρμονία, χωνάκι γιατί πασαλείβεσαι στα χέρια, στο στόμα, στο σαγόνι, στα μουστάκια, στο μούσι και καταλαβαίνεις ότι τρως παγωτό. Χωνάκι για την ΕΒΓΑ της καρδιάς μας, άντε και για την ΔΕΛΤΑ, αν και επί της δικής της ακμής το χαλάσανε το μπισκότο. Χωνάκι γιατί δεν χρειάζεσαι κουταλάκι, χωνάκι γιατί πάντα έχεις το περιθώριο να το "καρφώσεις" στα μούτρα όποιου σε εκνευρίζει, χωνάκι γιατί ακόμα και αν γουστάρεις το κυπελάκι, παίρνεις ένα κυπελάκι και το κολλάς ανάποδα μέσα, χωνάκι γιατί σε τελική ανάλυση άλλο πράγμα είναι να τρως και άλλο να γλείφεις.
Χωνάκι γιατί συμφωνεί και το μάρκετινγκ. Σε πόσες διαφημίσεις παγωτού έχουμε δει τη γκόμενα να τρώει από κυπελάκι; Ποτέ. Αντίθετα, έχουμε ζαχαροκαυλώσει άπειρες φορές βλέποντας την γκόμενα να το κρατάει, να το περιποιείται και να αφήνει συγκεκριμένα υπονοούμενα, τα οποία προφανώς και δεν είναι της παρούσης, οπότε ας τα αφήσουμε στην άκρη. Και αν δεν σας πείθουν όλα αυτά, υπάρχει και το χωνάκι της μηχανής. Αυτή η ουράνια απόλαυση που δεν θα ξεφτίσει ποτέ. Η αέναη μάχη να προλάβεις να απολαύσεις το παγωτό πριν εκείνο λιώσει και σε κάνει μούτι, θαυμάζοντας παράλληλα τις υπέροχες πτυχές που έχει φτιάξει η μηχανή και τί να λέμε τώρα. Χωνάκι μαν, τα κυπελάκια σε περιορίζουν, έχουν τοιχώματα και πάτο, ενώ το χωνάκι έχει προσωπικότητα, τσαμπουκά και ρίσκα. Ειδικά αν φοράς τα καλά σου.
μαγαρίσανε με τις μαλακίες τους και τα κάνανε σαν πλαστικά, αλλά η παλιά αίσθηση δεν φεύγει ποτέ. Χωνάκι για την τρύπα που ανοίγεις στο τέλος και ρουφάς από εκεί, χωνάκι για την σοκολάτα που έχει γίνει ένα με το μπισκότο κάτω κάτω, αυτή την συμπαγή αρμονία, χωνάκι γιατί πασαλείβεσαι στα χέρια, στο στόμα, στο σαγόνι, στα μουστάκια, στο μούσι και καταλαβαίνεις ότι τρως παγωτό. Χωνάκι για την ΕΒΓΑ της καρδιάς μας, άντε και για την ΔΕΛΤΑ, αν και επί της δικής της ακμής το χαλάσανε το μπισκότο. Χωνάκι γιατί δεν χρειάζεσαι κουταλάκι, χωνάκι γιατί πάντα έχεις το περιθώριο να το "καρφώσεις" στα μούτρα όποιου σε εκνευρίζει, χωνάκι γιατί ακόμα και αν γουστάρεις το κυπελάκι, παίρνεις ένα κυπελάκι και το κολλάς ανάποδα μέσα, χωνάκι γιατί σε τελική ανάλυση άλλο πράγμα είναι να τρως και άλλο να γλείφεις.
Χωνάκι γιατί συμφωνεί και το μάρκετινγκ. Σε πόσες διαφημίσεις παγωτού έχουμε δει τη γκόμενα να τρώει από κυπελάκι; Ποτέ. Αντίθετα, έχουμε ζαχαροκαυλώσει άπειρες φορές βλέποντας την γκόμενα να το κρατάει, να το περιποιείται και να αφήνει συγκεκριμένα υπονοούμενα, τα οποία προφανώς και δεν είναι της παρούσης, οπότε ας τα αφήσουμε στην άκρη. Και αν δεν σας πείθουν όλα αυτά, υπάρχει και το χωνάκι της μηχανής. Αυτή η ουράνια απόλαυση που δεν θα ξεφτίσει ποτέ. Η αέναη μάχη να προλάβεις να απολαύσεις το παγωτό πριν εκείνο λιώσει και σε κάνει μούτι, θαυμάζοντας παράλληλα τις υπέροχες πτυχές που έχει φτιάξει η μηχανή και τί να λέμε τώρα. Χωνάκι μαν, τα κυπελάκια σε περιορίζουν, έχουν τοιχώματα και πάτο, ενώ το χωνάκι έχει προσωπικότητα, τσαμπουκά και ρίσκα. Ειδικά αν φοράς τα καλά σου.
Είναι προφανές πως η συντακτική ομάδα του ΟΝΕΜΑΝ θέλει το λιωμένο παγωτό να στάζει, θέλει το κρατσανιστικό μπισκότο αντί για τις πλαστικές συσκευασίες. Εξάλλου το μόνο πράγμα καλύτερο από ένα δροσερό παγωτό, είναι ένα δροσερό παγωτό σε συσκευασία που επίσης μπορείς να φας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου